Pogoń Szczecin to klub, który przez dekady budował swoją pozycję w polskiej piłce, przechodząc od dramatycznych upadków po spektakularne powroty. Portowcy dwukrotnie zdobyli wicemistrzostwo Polski (1987, 2001) i trzykrotnie stawali na podium ekstraklasy (1984, 2021, 2022), choć upragnione mistrzostwo wciąż pozostaje nieosiągniętym celem. Historia szczecińskiego klubu to opowieść o wytrwałości – od niepobijanego rekordu awansu do ekstraklasy bez jednej porażki w 1958 roku, przez bankructwo na początku XXI wieku, aż po stabilną obecność w europejskich pucharach. Granatowo-bordowi regularnie walczą o czołowe miejsca w lidze i dostęp do międzynarodowych rozgrywek, udowadniając że należą do elity polskiej piłki.
Pogoń Szczecin: rozgrywki w tym sezonie
Szczecinianie rozgrywają mecze na trzech frontach – w PKO BP Ekstraklasie, Pucharze Polski oraz europejskich kwalifikacjach, gdy udaje się wywalczyć odpowiednią pozycję w tabeli. Kompletne zestawienie wszystkich spotkań z aktualnego sezonu znajdziesz w szczegółowym terminarzu poniżej.
Początki i droga do ekstraklasy
Klub powstał 21 kwietnia 1948 roku jako Klub Sportowy Sztorm, skupiając sekcje piłkarską i bokserską. W kolejnych latach przechodził przez różne transformacje – w 1949 roku stał się Związkowcem, w 1950 Kolejarzem, by wreszcie jesienią 1955 roku otrzymać nazwę Pogoń Szczecin.
Nazwa i granatowo-bordowe barwy klubu stanowią cześć dla przedwojennej tradycji Pogoni Lwów, czyli ekipy czterokrotnych mistrzów Polski. To dziedzictwo lwowskich kibiców, którzy po wojnie znaleźli się w Szczecinie, stało się fundamentem tożsamości klubu.
Pierwsza wielka chwila przyszła w 1958 roku. W grupie północnej Pogoń zajęła I miejsce z 37 punktami i stosunkiem bramek 54:22, awansując do I ligi pierwszy raz w historii. Podczas tych zmagań zespół ustanowił rekord – nie przegrał żadnego ze spotkań w walce o awans do ekstraklasy. Ten wyczyn pozostaje niepobity do dziś.
Debiut w najwyższej klasie rozgrywkowej nie był łatwy. Pierwszoligowym drużyna Portowców przegrała u siebie z Gwardią Warszawa 0:1. Pierwsze sezony w ekstraklasie nie były udane. W 1959 roku Pogoń zajęła 10. miejsce (na 12 zespołów), zaś w kolejnym – ostatnie, co oznaczało spadek do II ligi. Lata 60. i 70. to okres stabilizacji – klub utrzymywał się w ekstraklasie, ale bez większych sukcesów.
Złote lata osiemdziesiąte
Przełom nastąpił w latach 80., które zapisały się jako najlepsza dekada w historii Pogoni. Zachodniopomorska jedenastka dwa razy walczyła w finale Pucharu Polski, w obu przypadkach jednak minimalnie uległa rywalom: w roku 1981 Legii Warszawa 0:1 (po dogrywce), a w 1982 Lechowi Poznań 0:1.
W 1984 roku Pogoń, trenowana wówczas przez Eugeniusza Ksola, po raz pierwszy w swej historii zajęła miejsce na podium. Trzecie miejsce było przepustką do występów w europejskich pucharach (Puchar UEFA). To otworzyło drzwi do międzynarodowej rywalizacji.
Europejski debiut przeciwko gwiazdorom z Kolonii
W sezonie 1984/85 Portowcy w I rundzie Pucharu UEFA trafili na naszpikowany gwiazdami FC Koeln. Pierwszy mecz został rozegrany 19 września w Niemczech i zakończył się wygraną gospodarzy 2:1 po golach Engelsa i Littbarskiego, a także samobójczym trafieniu Haasa. W rewanżu szczecinianie przegrali 0:1, a dwukrotnie wywalczyli rzuty karne i ani jednego nie wykorzystali. Najpierw w słupek trafił Adam Kensy, a później swoją jedenastkę przestrzelił Marek Leśniak.
W Pucharze Intertoto klub dwukrotnie wygrywał grupę (w latach 80. były to tylko rozgrywki grupowe, bez dalszych rund), przy czym w 1983 r. w pokonanym polu zostawił m.in. Werder Brema i Malmö FF.
Wicemistrzostwo Polski 1987 – szczyt osiągnięć
W 1987 roku szczeciński klub osiągnął swój największy w dotychczasowej historii sukces: Portowcy zostali wicemistrzami Polski. Zespół, trenowany przez charyzmatycznego i niezwykle popularnego w Szczecinie Leszka Jezierskiego „Napoleona”, grał ofensywnie i strzelał dużo bramek.
Pogoń, w barwach której grali m.in. Marek Szczech, Mariusz Kuras, Kazimierz Sokołowski, Marek Ostrowski, Marek Leśniak i Jerzy Hawrylewicz, rozbiła m.in. Katowice 7:2 i Lechię Gdańsk 5:1. Na finiszu rozgrywek szczecińską drużynę wyprzedził jedynie Górnik Zabrze. Królem strzelców ligi został Marek Leśniak (24 bramki) – to osiągnięcie do dziś pozostaje jednym z najlepszych w historii klubu.
W Pucharze UEFA Pogoń ponownie trafiła na wymagającego rywala – ekipę Hellas Werona. W zespole, który w 1985 zdobył mistrzostwo Włoch, grali m.in. Niemiec Thomas Berthold i Duńczyk Preben Elkjær Larsen. Szczecinianie zremisowali u siebie 1:1, ale przegrali w rewanżu.
Drugie wicemistrzostwo i początek kryzysu
Lata 90. to okres niestabilności. Dwa lata później przyszła degradacja na 3 sezony. Lata 90. były ciągłą walką o ligowy byt, który zakończył się w roku 1996. Do pierwszej ligi drużyna powróciła rok później.
Przełom XX i XXI wieku przyniósł nadzieję. W 1999 roku miasto zaoferowało tureckiemu przedsiębiorcy Sabriemu Bekdaşowi tereny przy stadionie, w zamian za finansowanie Pogoni. 29 grudnia powołano do życia Sportową Spółkę Akcyjną Morski Klub Sportowy Pogoń Szczecin.
Polityka zatrudniania przez Bekdaşa w Pogoni piłkarskich gwiazd (Dariusz Gęsior, Brasília, Jerzy Podbrożny czy Oleg Salenko – król strzelców Mundialu w 1994) przyniosła efekty. W 2001 roku Duma Pomorza zdobyła drugie w swych dziejach wicemistrzostwo Polski, ustępując w tabeli jedynie wschodzącej gwieździe Wisły Kraków.
Radość trwała krótko. Sukces okazał się krótkotrwały, a niedługo po nim pojawiły się problemy, które w dalszej kolejności doprowadziły do głębokiego kryzysu w klubie. Większościowy udziałowiec SSA w listopadzie 2001 roku wstrzymał finansowanie klubu, a następnie wycofał się z klubu. Turek zostawił Pogoń z ogromnymi długami, a drużyna poległa w I rundzie pucharu UEFA z amatorami z Islandii, Fylkirem Reykjavík (1:1 u siebie i 1:2 w meczu wyjazdowym).
Upadek i odrodzenie klubu
W sezonie 2002/2003 zrujnowana kadrowo Pogoń wygrała tylko dwa mecze, w 30 spotkaniach zdobyła zaledwie 9 punktów i spadła z I ligi. Klub nie dostał drugoligowej licencji i formalnie przestał istnieć. To był najczarniejszy moment w historii szczecińskiej piłki.
Powstałe w 2002 r. Stowarzyszenie Kibiców Pogoni Szczecin – Pogoń Walcząca założyło 26 maja 2003 klub piłkarski Pogoń Nowa Szczecin, który został zgłoszony w Zachodniopomorskim Związku Piłki Nożnej do rozgrywek czwartoligowych w sezonie 2003/2004. Kibice nie pozwolili klubowi zniknąć z mapy Polski.
Równolegle Antoni Ptak, przedsiębiorca i właściciel Sportowej Spółki Akcyjnej Piotrcovia Piotrków Trybunalski, wcześniej działający w ŁKS (mistrzostwo Polski w sezonie 1997/98) i Lechii/Polonii Gdańsk, postanowił z końcem sezonu 2002/2003 przenieść z Piotrkowa Trybunalskiego do Szczecina drużynę z II-ligową licencją (Piotrcovia, 10. miejsce w II lidze) i zmienić jej nazwę na MKS Pogoń Szczecin. Mimo kontrowersji, jakie wywołał ten pomysł w szczecińskim środowisku, przedsiębiorca ze Rzgowa zrealizował swoją koncepcję, uzyskując prawa do nazwy, barw i tradycji klubu w wyniku umowy z Pogonią Nową. Do rejestracji nowej spółki doszło 8 lipca 2003 roku.
Droga powrotna była długa. Klub systematycznie wspinał się w hierarchii rozgrywek, odbudowując struktury i zaplecze organizacyjne. Stabilizacja przyszła po powrocie do ekstraklasy, gdzie Pogoń stopniowo przekształcała się z walczącego o utrzymanie w aspiranta do europejskich pucharów.
Współczesne sukcesy – brązowe medale i europejskie puchary
W sezonie 2020/21 granatowo-bordowi po 20 latach przerwy powrócili na ligowe podium, dzięki czemu mieli okazję reprezentować Polskę w europejskich pucharach. Los skojarzył w nich szczecinian w II rundzie eliminacji Ligi Konferencji Europy z wicemistrzem Chorwacji, zespołem NK Osijek. Trzecie miejsce w ekstraklasie to najwyższe osiągnięcie ligowe w XXI wieku.
W sezonie 2021/22 nasza drużyna powtórzyła sukces z zeszłego roku. Pogoń Szczecin ponownie uplasowała się w ligowej tabeli na miejscu trzecim. Dwa kolejne brązowe medale potwierdziły, że klub na stałe zagościł w czołówce polskiej piłki.
| Sezon | Miejsce w lidze | Punkty | Osiągnięcie |
|---|---|---|---|
| 1984 | 3 | – | Brązowy medal, debiut w Pucharze UEFA |
| 1987 | 2 | – | Wicemistrzostwo Polski |
| 2001 | 2 | – | Wicemistrzostwo Polski |
| 2020/21 | 3 | – | Brązowy medal, Liga Konferencji Europy |
| 2021/22 | 3 | – | Brązowy medal |
Walka o Puchar Polski – blisko, ale nie po trofeum
Sukcesy: 2x wicemistrz Polski – 1987, 2001 3x brązowy medal w mistrzostwach Polski – 1984, 2021, 2022 5x finał Pucharu Polski – 1981, 1982, 2010, 2024, 2025. Pięć finałów, pięć porażek – to najbardziej bolesna statystyka w historii klubu.
Finał z 2010 roku przeciwko Jagiellonii Białystok (porażka 0:1) był szczególnie bolesny. Szczecinianie mieli realną szansę na pierwszy krajowy puchar w historii, ale nie wykorzystali okazji. Kolejne próby w latach 2024 i 2025 również zakończyły się porażkami w decydujących meczach.
Pogoń Szczecin pięciokrotnie docierała do finału Pucharu Polski, ale nigdy nie zdobyła tego trofeum – to sprawia, że jest jednym z najbardziej pechowych klubów w historii rozgrywek pucharowych.
Legendy klubu i zastrzeżone numery
Pogoń Szczecin zastrzegła numery swoich dwóch legendarnych zawodników – numer „78″, z którym grał napastnik Olgierd Moskalewicz, a także numer „5″, z którym występował brazylijski pomocnik Edi Andradina. Olgierd Moskalewicz w Pogoni Szczecin grał aż trzykrotnie – w latach 1991-1998, 2003-2004 oraz 2009-2010.
Marek Leśniak to inna postać, której nie można pominąć. Jego 24 bramki w sezonie 1986/87 to rekord klubu, który przetrwał dekady. Leśniak był symbolem ofensywnej gry Pogoni lat 80., a jego nazwisko do dziś wywołuje respekt wśród kibiców.
- Olgierd Moskalewicz – legendarny napastnik, numer 78 zastrzeżony na zawsze
- Edi Andradina – brazylijski pomocnik, numer 5 zastrzeżony
- Marek Leśniak – król strzelców ekstraklasy 1987 (24 bramki)
- Leszek Jezierski „Napoleon” – trener wicemistrzowskiej drużyny z 1987 roku
- Mariusz Kuras – kapitan złotej ery lat 80.
Nowy stadion – symbol odrodzenia
Prace zakończono we wrześniu 2022 roku. W meczu otwarcia nowego obiektu przy Twardowskiego, 1 października 2022 roku, Duma Pomorza pokonała 2:1 Lechię Gdańsk. Nowy dom Portowców może pomieścić 21 163 widzów.
Stadion przy ulicy Twardowskiego ma długą historię. Początki obiektu sięgają 1914 r., kiedy rosyjscy jeńcy wojenni dostali za zadanie przekształcić nieczynną żwirownię w plac do gry w piłkę nożną. Stadion z pełnowymiarową płytą główną oddano do użytku w 1925 r. W 1963 roku reprezentacja Polski rozbiła tu Norwegię 9:0.
W 1995 r. stał się pierwszym w Polsce, którego trybuny w całości były wyposażone w krzesełka. Dziesięć lat później zainstalowano podgrzewaną murawę głównej płyty boiska. Przebudowa zakończona w 2022 roku dała klubowi nowoczesny obiekt spełniający najwyższe standardy UEFA.
Pogoń w liczbach – statystyki przez dekady
Na najwyższym poziomie rozgrywkowym „Portowcy” rozegrali 48 sezonów i zdobyli 1500 punktów z bilansem bramek 1653 zdobyte i 1925 straconych (stan na początek sezonu 2020/21). To statystyki pokazujące długoletnią obecność klubu w elicie, choć nie zawsze na najwyższych pozycjach.
| Kategoria | Liczba |
|---|---|
| Sezony w ekstraklasie | 48+ |
| Wicemistrzostwa Polski | 2 (1987, 2001) |
| Brązowe medale | 3 (1984, 2021, 2022) |
| Finały Pucharu Polski | 5 (1981, 1982, 2010, 2024, 2025) |
| Występy w europejskich pucharach | Wielokrotne |
| Pojemność stadionu | 21 163 miejsca |
Współczesna Pogoń – stabilność i ambicje
Zmiany w sztabie trenerskim były częścią szerszej strategii klubu, nadzorowanej przez Alexa Haditaghiego, czyli kanadyjskiego biznesmena irańskiego pochodzenia, który w marcu 2025 roku przejął większościowy pakiet akcji Pogoni. Haditaghi uratował klub przed problemami finansowymi, uregulował zadłużenie i zapowiedział budowę stabilnego, profesjonalnego klubu, który będzie walczył o europejskie puchary.
Klub systematycznie rozwija akademię, inwestuje w infrastrukturę i buduje profesjonalne zaplecze. Regularnie występuje w eliminacjach europejskich pucharów, głównie Ligi Konferencji Europy, choć awans do fazy grupowej wciąż pozostaje nieuchwytny.
Pogoń Szczecin to dziś klub z wyraźną tożsamością i stabilną pozycją w polskiej ekstraklasie. Od dramatycznego bankructwa w 2003 roku do regularnej walki o europejskie puchary – ta droga pokazuje, że wytrwałość i właściwe zarządzanie mogą odbudować nawet klub stojący na krawędzi przepaści. Portowcy wciąż czekają na pierwsze mistrzostwo Polski i pierwsze zwycięstwo w Pucharze Polski, ale dwa wicemistrzostwa i trzy brązowe medale dowodzą, że szczecinianie potrafią walczyć o najwyższe cele. Historia klubu to lekcja pokory i determinacji – od niepobijanego rekordu awansu bez porażki w 1958 roku, przez złote lata osiemdziesiąte z charyzmatycznym „Napoleonem” Jezierskim, po współczesne sukcesy pod wodzą kolejnych szkoleniowców.
