Juventus to klub, który przez dekady budował swoją pozycję w rankingach włoskiego i europejskiego futbolu. 36 tytułów mistrzowskich Serie A, 71 oficjalnych trofeów i dziewięć kolejnych Scudetto – liczby, które stawiają turyński klub w absolutnej czołówce. Ale historia Starej Damy to nie tylko triumfy. To również bolesne upadki, kontrowersje i kryzysy, które zmuszały klub do odbudowy od podstaw. Jak wyglądają rankingi Juventusu na przestrzeni lat i co sprawiło, że ten klub naprzemiennie dominował i zmagał się z kryzysami?
| # | Drużyna | M | PKT | Z | R | P | Bramki | +/- | Forma |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Inter MediolanLM | 38 | 87 | 27 | 6 | 5 | 89:35 | +54 | |
| 2 | SSC NapoliLM | 38 | 76 | 23 | 7 | 8 | 58:36 | +22 | |
| 3 | AS RomaLM | 38 | 73 | 23 | 4 | 11 | 59:31 | +28 | |
| 4 | ComoLM | 38 | 71 | 20 | 11 | 7 | 65:29 | +36 | |
| 5 | AC MilanLE | 38 | 70 | 20 | 10 | 8 | 53:35 | +18 | |
| 6 | Juventus TurynLE | 38 | 69 | 19 | 12 | 7 | 61:34 | +27 | |
| 7 | Atalanta BergamoLK | 38 | 59 | 15 | 14 | 9 | 51:36 | +15 | |
| 8 | Bologna FC | 38 | 56 | 16 | 8 | 14 | 49:46 | +3 | |
| 9 | Lazio Rzym | 38 | 54 | 14 | 12 | 12 | 41:40 | +1 | |
| 10 | Udinese | 38 | 50 | 14 | 8 | 16 | 45:48 | -3 | |
| 11 | Sassuolo | 38 | 49 | 14 | 7 | 17 | 46:50 | -4 | |
| 12 | Torino FC | 38 | 45 | 12 | 9 | 17 | 44:63 | -19 | |
| 13 | Parma | 38 | 45 | 11 | 12 | 15 | 28:46 | -18 | |
| 14 | Cagliari | 38 | 43 | 11 | 10 | 17 | 40:53 | -13 | |
| 15 | Fiorentina | 38 | 42 | 9 | 15 | 14 | 41:50 | -9 | |
| 16 | Genoa | 38 | 41 | 10 | 11 | 17 | 41:51 | -10 | |
| 17 | Lecce | 38 | 38 | 10 | 8 | 20 | 28:50 | -22 | |
| 18 | Cremonese↓ | 38 | 34 | 8 | 10 | 20 | 32:57 | -25 | |
| 19 | Hellas Verona↓ | 38 | 21 | 3 | 12 | 23 | 25:61 | -36 | |
| 20 | Pisa↓ | 38 | 18 | 2 | 12 | 24 | 26:71 | -45 |
Pozycja Juventusu w historycznych rankingach Serie A
W rankingu wszech czasów włoskiej piłki nożnej Juventus ma na koncie 36 tytułów mistrzowskich, co daje klubowi niezrównaną pozycję – żaden inny klub we Włoszech nie może się równać z tym dorobkiem. Dla porównania, Inter ma 16 tytułów, a Milan 17, co pokazuje skalę przewagi turyńskiego giganta.
15 Pucharów Włoch i 9 Superpucharów Włoch dopełniają obrazu dominacji na krajowym podwórku. Pozycja Juventusu w rankingu trofeów krajowych jest tak mocna, że potrzeba by dekad konsekwentnych porażek Starej Damy i sukcesów rywali, by cokolwiek się zmieniło.
W grudniu 2000 roku Juventus zajął 7. miejsce w rankingu FIFA najlepszych klubów świata, a dziewięć lat później został uznany za drugi najlepszy zespół w Europie XX wieku według IFFHS – najwyższe pozycje dla włoskiego klubu w obu zestawieniach.
Klub spędził na najwyższym poziomie rozgrywek praktycznie nieprzerwanie od 1905 roku, z wyjątkiem jednego sezonu w Serie B (2006-07) będącego konsekwencją afery Calciopoli. Ta stabilność to fundament, na którym zbudowano legendę.
Il Quinquennio d’Oro – pierwsza wielka era dominacji
Lata 30. XX wieku przyniosły pierwszą prawdziwą hegemonię Juventusu we włoskiej piłce. Juventus jako jedyny włoski klub zdobył pięć razy z rzędu scudetto, od sezonu 1930/31 do 1934/35. Okres ten nazywa się Il Quinquennio d’Oro – Złote Pięciolecie.
To wtedy Juventus zaczął budować swoją pozycję jako najbardziej utytułowany klub w kraju. Seria pięciu mistrzostw z rzędu przez długie lata pozostawała nieosiągalnym rekordem dla innych zespołów Serie A. Dopiero w XXI wieku Stara Dama pobiła własne osiągnięcie.
Złota era Trapattona – lata 70. i 80.
Giovanni Trapattoni zapisał się złotymi zgłoskami w historii klubu, prowadząc Juventus do trzech tytułów ligowych do 1984 roku. Ale to tylko część sukcesu legendarnego trenera.
Pod kierownictwem Čestmíra Vycpálka Juventus wygrał Scudetto w sezonach 1971-72 i 1972-73, z zawodnikami takimi jak Roberto Bettega, Franco Causio i José Altafini, a w pozostałej części dekady wygrał ligę jeszcze trzy razy, ze znaczącym wkładem obrońcy Gaetano Scirea.
Trapattoni objął stery w 1976 roku i już w pierwszym sezonie poprowadził Juventus do mistrzostwa Włoch oraz pierwszego poważnego europejskiego trofeum – Pucharu UEFA, pokonując Athletic Bilbao w finale po zaciętym dwumeczu (1-0 w Turynie, 1-2 na wyjeździe, zwycięstwo dzięki bramce strzelonej w Hiszpanii).
Europejskie sukcesy i tragedia Heysel
Pod kierownictwem Trapattona klub zdobył 13 trofeów w ciągu dziesięciu lat przed 1986 rokiem, w tym sześć tytułów ligowych i pięć międzynarodowych turniejów, stając się pierwszym klubem, który wygrał wszystkie trzy sezonowe rozgrywki organizowane przez UEFA: Puchar UEFA 1976-77, Puchar Zdobywców Pucharów 1983-84 i Puchar Europy 1984-85.
Triumf w finale Pucharu Europy 1985 roku był jednak naznaczony tragedią. Finał przeciwko Liverpoolowi, który zapowiadał się jako mecz marzeń, skończył się horrorem i przelaniem krwi – rozwścieczeni kibice Liverpoolu rzucili się na kibiców Juve, w wyniku obrażeń i ścisku wśród uciekających kibiców zginęło 39 fanów z Włoch. Mimo tego mecz rozegrano, a Juventus z Michelem Platinim i Zbigniewem Bońkiem w składzie wygrał z Liverpoolem 1:0, zdobywając po raz pierwszy Puchar Europy.
To właśnie wtedy Juventus mógł po raz pierwszy umieścić drugą gwiazdę na koszulce – symbol dwudziestu zdobytych mistrzostw.
Trudne lata 90. – potęga i rozczarowania
Lata 90. były trudniejsze dla pozycji Juventusu w rankingach Serie A – Milan przeżywał swoje najlepsze lata, a Inter także wzmacniał się, mimo to Juventus pozostawał w czołówce i regularnie walczył o najwyższe cele.
Rok 1994 to początek przewodnictwa wielkiej trójcy (Antonio Giraudo, Luciano Moggi i Roberto Bettega), a trenerem został nikomu nieznany Marcello Lippi, który od razu poprowadził piłkarzy do pierwszego mistrzostwa Włoch od 9 lat. Sezon 1995/96 przyniósł wreszcie sukces w Lidze Mistrzów – w finale drużyna Lippiego pokonała Ajax Amsterdam po rzutach karnych.
Seria przegranych finałów Ligi Mistrzów
Paradoksalnie, lata 90. to okres największej potęgi i największych rozczarowań. Lippi doprowadził Juventus do kolejnych dwóch finałów Ligi Mistrzów, jednak Juventus nie zdołał pokonać najpierw Borussii Dortmund (1996/97), a potem Realu Madryt (1997/98).
Seria nieudanych finałów rozpoczęła się w 1997 roku, kiedy Juventus uległ Borussii Dortmund 1:3 w Monachium, a rok później przegrał z Realem Madryt 0:1 w Amsterdamie. W sumie klub dziewięciokrotnie docierał do finału, ale siedem przegranych finałów to bolesny rekord, który ciąży nad Starą Damą.
| Rok | Przeciwnik | Wynik | Miejsce finału |
|---|---|---|---|
| 1996 | Ajax Amsterdam | 1:1 (k. 4:2) | Rzym |
| 1997 | Borussia Dortmund | 1:3 | Monachium |
| 1998 | Real Madryt | 0:1 | Amsterdam |
Calciopoli – największy kryzys w historii klubu
Rok 2006 przyniósł największy kryzys w historii Juventusu. Afera Calciopoli, związana z wpływaniem na decyzje sędziowskie i korupcją w włoskiej piłce, zakończyła się bezprecedensową karą dla turyńskiego klubu.
Klub spędził zaledwie jeden sezon w drugiej lidze – Serie B w sezonie 2006-07, co było konsekwencją afery Calciopoli. Juventus został również pozbawiony dwóch tytułów mistrzowskich z sezonów 2004/05 i 2005/06. To drastycznie wpłynęło na pozycję klubu w rankingach – zamiast 38 tytułów, oficjalnie uznawanych jest 36.
Degradacja do Serie B mogła zniszczyć klub, ale Stara Dama pokazała niezwykłą siłę. Już po roku wróciła do elity i rozpoczęła odbudowę, która zaowocowała najbardziej dominującą erą w historii włoskiego futbolu.
Dziewięć mistrzostw z rzędu – rekordowa dominacja
Najbardziej imponującym osiągnięciem w rankingach Juventusu pozostaje seria dziewięciu kolejnych mistrzostw między sezonami 2011-12 a 2019-20 – to rekord Serie A pod względem kolejnych triumfów, bijący poprzedni wynik pięciu tytułów z rzędu.
Z Antonio Conte jako menedżerem, Juventus był niepokonany przez cały sezon 2011-12 Serie A, wygrywając tytuł w 37. kolejce po pokonaniu Cagliari 2-0 i porażce Milanu z Interem 4-2, a po zwycięstwie 3-1 w ostatniej kolejce z Atalantą, Juventus stał się pierwszym zespołem, który przeszedł sezon bez porażki w obecnym 38-meczowym formacie.
Passa bez porażki przerodziła się w 49 meczów bez porażki w Serie A, trwającą od maja 2011 do października 2012 roku – najdłuższa seria w lidze w tamtym czasie.
Rekordowy sezon 2013-14
W sezonie 2013-14 Juventus zdobył trzecie z rzędu scudetto z rekordowymi 102 punktami i 33 zwycięstwami – tytuł był 30. oficjalnym mistrzostwem w historii klubu. Ten wynik punktowy pozostaje rekordowym w historii rozgrywek, a w tym samym sezonie klub zanotował również 22 czyste konta, co było kolejnym rekordem Serie A, powtórzonym następnie w sezonie 2015-16.
| Sezon | Trener | Punkty | Wyróżnienie |
|---|---|---|---|
| 2011-12 | Antonio Conte | 84 | Niepokonani cały sezon |
| 2012-13 | Antonio Conte | 87 | Drugie mistrzostwo z rzędu |
| 2013-14 | Antonio Conte | 102 | Rekord punktów Serie A |
| 2014-15 | Massimiliano Allegri | 87 | Finał Ligi Mistrzów |
| 2015-16 | Massimiliano Allegri | 91 | 22 czyste konta (rekord) |
W tym okresie zespół prowadzony kolejno przez Antonio Conte, Massimiliano Allegriego i Maurizio Sarriego nie dawał szans rywalom. Era Cristiano Ronaldo (2018-2021) również przyniosła dwa mistrzostwa, choć podczas trzech sezonów z Ronaldo, najlepszym strzelcem Ligi Mistrzów wszech czasów, Juventus rozczarowująco nie zdołał wygrać Ligi Mistrzów.
Koniec hegemonii i powrót kryzysu
Dominacja Juventusu zakończyła się w sezonie 2020-21, kiedy Inter Mediolan wygrał mistrzostwo pod wodzą Antonio Conte – po dziewięciu latach nieprzerwanej hegemonii przyszedł czas na odbudowę i nowe wyzwania. Juventus zdołał zapewnić sobie czwarte miejsce w ostatnim dniu ligi, co dało kwalifikację do Ligi Mistrzów w następnym sezonie.
Od tego czasu pozycja Juventusu w rankingu Serie A osłabła – klub zmaga się z problemami finansowymi, zmianami kadrowymi i odbudową zespołu. W sezonie 2022-23 Juventus został ukarany odjęciem 10 punktów za naruszenie przepisów finansowych, co dodatkowo skomplikowało walkę o czołowe lokaty.
Klub przechodzi obecnie przez okres transformacji – po latach dominacji przyszedł czas na przebudowę kadry, zmianę pokoleniową i dostosowanie się do nowej rzeczywistości finansowej włoskiego futbolu, choć Juventus wciąż pozostaje jednym z faworytów do tytułu każdego sezonu.
Rekordziści indywidualni w rankingach Juventusu
Rankingi indywidualne pokazują, jakie legendy przewinęły się przez Turyn. Alessandro Del Piero jest rekordzistą pod względem występów – 705 meczów, w tym 478 w Serie A, a także najlepszym strzelcem w historii klubu ze 190 golami we wszystkich rozgrywkach, wyprzedzając Giampiero Bonippertiego, który był liderem od 1961 roku z 182 trafieniami.
Gianluigi Buffon prowadzi w rankingu czystych kont z 322 w 685 meczach, przed Dino Zoffem, który zanotował 227 w 473 spotkaniach w latach 1972-1983 – Buffon ustanowił rekord Serie A nie wpuszczając gola przez 973 minuty w sezonie 2015-16, a także zdobył 10 tytułów Scudetto, więcej niż jakikolwiek inny bramkarz.
- Alessandro Del Piero – 705 meczów, 190 goli
- Gianluigi Buffon – 685 meczów, 322 czyste konta, 10 Scudetto
- Giampiero Boniperti – 664 mecze, 182 gole
- Gaetano Scirea – kluczowy obrońca lat 70. i 80.
Rekord goli w jednym sezonie Serie A należy do Felice Borela, który w sezonie 1933-34 strzelił 31 bramek w 34 meczach, choć Ferenc Hirzer ma najlepszy wynik w pojedynczym sezonie ogólnie – 35 goli w 24 występach w 1925-26.
Trofea europejskie i pozycja w rankingach międzynarodowych
Klub zdobył dwa trofea Ligi Mistrzów (w 1985 i 1996 roku), trzy trofea Pucharu UEFA, dwa Superpuchary UEFA i jeden Puchar Zdobywców Pucharów, stając się pierwszym włoskim klubem, który wygrał wszystkie główne rozgrywki UEFA.
Juventus jest jedynym klubem na świecie, który zdobył wszystkie trofea UEFA i FIFA – ta unikalna pozycja w rankingach historycznych wynika z kompletnej kolekcji trofeów międzynarodowych, którą klub zgromadził przez dziesięciolecia.
71 oficjalnych trofeów – liczba, która mówi sama za siebie i stawia Juventus w absolutnej czołówce włoskiego futbolu.
Aktualna sytuacja i perspektywy rankingowe
Ostatnie sezony pokazują, że Serie A stała się bardziej wyrównana, a pozycja Juventusu w rankingu, choć wciąż dominująca historycznie, nie jest już tak bezpieczna w kontekście bieżących rozgrywek. Napoli, Inter, Milan i Atalanta regularnie walczą o najwyższe cele, co zmusza Juventus do ciągłej rywalizacji.
Mimo obecnych trudności, Juventus pozostaje niekwestionowanym liderem w historycznym rankingu Serie A – dystans do Interu (16 tytułów różnicy) i Milanu (17 tytułów) jest na tyle duży, że pozycja klubu jako najbardziej utytułowanego we Włoszech nie jest zagrożona w najbliższych latach.
Rankingi Juventusu to historia cykli – ery dominacji przeplatają się z kryzysami, które klub zawsze zdołał przezwyciężyć. Od Il Quinquennio d’Oro lat 30., przez złotą erę Trapattona, triumfy Lippiego, aż po rekordowe dziewięć mistrzostw z rzędu – Stara Dama zawsze wracała na szczyt. Obecny kryzys to kolejne wyzwanie, ale historia pokazuje, że Juventus ma w sobie siłę do odbudowy i powrotu do walki o najwyższe cele.
