Juventus to klub, który przez dekady budował swoją pozycję w rankingach włoskiego i europejskiego futbolu. 36 tytułów mistrzowskich Serie A, 71 oficjalnych trofeów i dziewięć kolejnych Scudetto – liczby, które stawiają turyński klub w absolutnej czołówce. Ale historia Starej Damy to nie tylko triumfy. To również bolesne upadki, kontrowersje i kryzysy, które zmuszały klub do odbudowy od podstaw. Jak wyglądają rankingi Juventusu na przestrzeni lat i co sprawiło, że ten klub naprzemiennie dominował i zmagał się z kryzysami?

Serie A2025/2026
#DrużynaMPKTZRPBramki+/-Forma
1
Inter MediolanLM
3887276589:35+54
2
SSC NapoliLM
3876237858:36+22
3
AS RomaLM
38732341159:31+28
4
ComoLM
38712011765:29+36
5
AC MilanLE
38702010853:35+18
6
Juventus TurynLE
38691912761:34+27
7
Atalanta BergamoLK
38591514951:36+15
8
Bologna FC
38561681449:46+3
9
Lazio Rzym
385414121241:40+1
10
Udinese
38501481645:48-3
11
Sassuolo
38491471746:50-4
12
Torino FC
38451291744:63-19
13
Parma
384511121528:46-18
14
Cagliari
384311101740:53-13
15
Fiorentina
38429151441:50-9
16
Genoa
384110111741:51-10
17
Lecce
38381082028:50-22
18
Cremonese
38348102032:57-25
19
Hellas Verona
38213122325:61-36
20
Pisa
38182122426:71-45
Liga Mistrzów
Liga Europy
Liga Konferencji
Strefa spadkowa

Pozycja Juventusu w historycznych rankingach Serie A

W rankingu wszech czasów włoskiej piłki nożnej Juventus ma na koncie 36 tytułów mistrzowskich, co daje klubowi niezrównaną pozycję – żaden inny klub we Włoszech nie może się równać z tym dorobkiem. Dla porównania, Inter ma 16 tytułów, a Milan 17, co pokazuje skalę przewagi turyńskiego giganta.

15 Pucharów Włoch i 9 Superpucharów Włoch dopełniają obrazu dominacji na krajowym podwórku. Pozycja Juventusu w rankingu trofeów krajowych jest tak mocna, że potrzeba by dekad konsekwentnych porażek Starej Damy i sukcesów rywali, by cokolwiek się zmieniło.

W grudniu 2000 roku Juventus zajął 7. miejsce w rankingu FIFA najlepszych klubów świata, a dziewięć lat później został uznany za drugi najlepszy zespół w Europie XX wieku według IFFHS – najwyższe pozycje dla włoskiego klubu w obu zestawieniach.

Klub spędził na najwyższym poziomie rozgrywek praktycznie nieprzerwanie od 1905 roku, z wyjątkiem jednego sezonu w Serie B (2006-07) będącego konsekwencją afery Calciopoli. Ta stabilność to fundament, na którym zbudowano legendę.

Il Quinquennio d’Oro – pierwsza wielka era dominacji

Lata 30. XX wieku przyniosły pierwszą prawdziwą hegemonię Juventusu we włoskiej piłce. Juventus jako jedyny włoski klub zdobył pięć razy z rzędu scudetto, od sezonu 1930/31 do 1934/35. Okres ten nazywa się Il Quinquennio d’Oro – Złote Pięciolecie.

To wtedy Juventus zaczął budować swoją pozycję jako najbardziej utytułowany klub w kraju. Seria pięciu mistrzostw z rzędu przez długie lata pozostawała nieosiągalnym rekordem dla innych zespołów Serie A. Dopiero w XXI wieku Stara Dama pobiła własne osiągnięcie.

Złota era Trapattona – lata 70. i 80.

Giovanni Trapattoni zapisał się złotymi zgłoskami w historii klubu, prowadząc Juventus do trzech tytułów ligowych do 1984 roku. Ale to tylko część sukcesu legendarnego trenera.

Pod kierownictwem Čestmíra Vycpálka Juventus wygrał Scudetto w sezonach 1971-72 i 1972-73, z zawodnikami takimi jak Roberto Bettega, Franco Causio i José Altafini, a w pozostałej części dekady wygrał ligę jeszcze trzy razy, ze znaczącym wkładem obrońcy Gaetano Scirea.

Trapattoni objął stery w 1976 roku i już w pierwszym sezonie poprowadził Juventus do mistrzostwa Włoch oraz pierwszego poważnego europejskiego trofeum – Pucharu UEFA, pokonując Athletic Bilbao w finale po zaciętym dwumeczu (1-0 w Turynie, 1-2 na wyjeździe, zwycięstwo dzięki bramce strzelonej w Hiszpanii).

Europejskie sukcesy i tragedia Heysel

Pod kierownictwem Trapattona klub zdobył 13 trofeów w ciągu dziesięciu lat przed 1986 rokiem, w tym sześć tytułów ligowych i pięć międzynarodowych turniejów, stając się pierwszym klubem, który wygrał wszystkie trzy sezonowe rozgrywki organizowane przez UEFA: Puchar UEFA 1976-77, Puchar Zdobywców Pucharów 1983-84 i Puchar Europy 1984-85.

Triumf w finale Pucharu Europy 1985 roku był jednak naznaczony tragedią. Finał przeciwko Liverpoolowi, który zapowiadał się jako mecz marzeń, skończył się horrorem i przelaniem krwi – rozwścieczeni kibice Liverpoolu rzucili się na kibiców Juve, w wyniku obrażeń i ścisku wśród uciekających kibiców zginęło 39 fanów z Włoch. Mimo tego mecz rozegrano, a Juventus z Michelem Platinim i Zbigniewem Bońkiem w składzie wygrał z Liverpoolem 1:0, zdobywając po raz pierwszy Puchar Europy.

To właśnie wtedy Juventus mógł po raz pierwszy umieścić drugą gwiazdę na koszulce – symbol dwudziestu zdobytych mistrzostw.

Trudne lata 90. – potęga i rozczarowania

Lata 90. były trudniejsze dla pozycji Juventusu w rankingach Serie A – Milan przeżywał swoje najlepsze lata, a Inter także wzmacniał się, mimo to Juventus pozostawał w czołówce i regularnie walczył o najwyższe cele.

Rok 1994 to początek przewodnictwa wielkiej trójcy (Antonio Giraudo, Luciano Moggi i Roberto Bettega), a trenerem został nikomu nieznany Marcello Lippi, który od razu poprowadził piłkarzy do pierwszego mistrzostwa Włoch od 9 lat. Sezon 1995/96 przyniósł wreszcie sukces w Lidze Mistrzów – w finale drużyna Lippiego pokonała Ajax Amsterdam po rzutach karnych.

Seria przegranych finałów Ligi Mistrzów

Paradoksalnie, lata 90. to okres największej potęgi i największych rozczarowań. Lippi doprowadził Juventus do kolejnych dwóch finałów Ligi Mistrzów, jednak Juventus nie zdołał pokonać najpierw Borussii Dortmund (1996/97), a potem Realu Madryt (1997/98).

Seria nieudanych finałów rozpoczęła się w 1997 roku, kiedy Juventus uległ Borussii Dortmund 1:3 w Monachium, a rok później przegrał z Realem Madryt 0:1 w Amsterdamie. W sumie klub dziewięciokrotnie docierał do finału, ale siedem przegranych finałów to bolesny rekord, który ciąży nad Starą Damą.

Rok Przeciwnik Wynik Miejsce finału
1996 Ajax Amsterdam 1:1 (k. 4:2) Rzym
1997 Borussia Dortmund 1:3 Monachium
1998 Real Madryt 0:1 Amsterdam

Calciopoli – największy kryzys w historii klubu

Rok 2006 przyniósł największy kryzys w historii Juventusu. Afera Calciopoli, związana z wpływaniem na decyzje sędziowskie i korupcją w włoskiej piłce, zakończyła się bezprecedensową karą dla turyńskiego klubu.

Klub spędził zaledwie jeden sezon w drugiej lidze – Serie B w sezonie 2006-07, co było konsekwencją afery Calciopoli. Juventus został również pozbawiony dwóch tytułów mistrzowskich z sezonów 2004/05 i 2005/06. To drastycznie wpłynęło na pozycję klubu w rankingach – zamiast 38 tytułów, oficjalnie uznawanych jest 36.

Degradacja do Serie B mogła zniszczyć klub, ale Stara Dama pokazała niezwykłą siłę. Już po roku wróciła do elity i rozpoczęła odbudowę, która zaowocowała najbardziej dominującą erą w historii włoskiego futbolu.

Dziewięć mistrzostw z rzędu – rekordowa dominacja

Najbardziej imponującym osiągnięciem w rankingach Juventusu pozostaje seria dziewięciu kolejnych mistrzostw między sezonami 2011-12 a 2019-20 – to rekord Serie A pod względem kolejnych triumfów, bijący poprzedni wynik pięciu tytułów z rzędu.

Z Antonio Conte jako menedżerem, Juventus był niepokonany przez cały sezon 2011-12 Serie A, wygrywając tytuł w 37. kolejce po pokonaniu Cagliari 2-0 i porażce Milanu z Interem 4-2, a po zwycięstwie 3-1 w ostatniej kolejce z Atalantą, Juventus stał się pierwszym zespołem, który przeszedł sezon bez porażki w obecnym 38-meczowym formacie.

Passa bez porażki przerodziła się w 49 meczów bez porażki w Serie A, trwającą od maja 2011 do października 2012 roku – najdłuższa seria w lidze w tamtym czasie.

Rekordowy sezon 2013-14

W sezonie 2013-14 Juventus zdobył trzecie z rzędu scudetto z rekordowymi 102 punktami i 33 zwycięstwami – tytuł był 30. oficjalnym mistrzostwem w historii klubu. Ten wynik punktowy pozostaje rekordowym w historii rozgrywek, a w tym samym sezonie klub zanotował również 22 czyste konta, co było kolejnym rekordem Serie A, powtórzonym następnie w sezonie 2015-16.

Sezon Trener Punkty Wyróżnienie
2011-12 Antonio Conte 84 Niepokonani cały sezon
2012-13 Antonio Conte 87 Drugie mistrzostwo z rzędu
2013-14 Antonio Conte 102 Rekord punktów Serie A
2014-15 Massimiliano Allegri 87 Finał Ligi Mistrzów
2015-16 Massimiliano Allegri 91 22 czyste konta (rekord)

W tym okresie zespół prowadzony kolejno przez Antonio Conte, Massimiliano Allegriego i Maurizio Sarriego nie dawał szans rywalom. Era Cristiano Ronaldo (2018-2021) również przyniosła dwa mistrzostwa, choć podczas trzech sezonów z Ronaldo, najlepszym strzelcem Ligi Mistrzów wszech czasów, Juventus rozczarowująco nie zdołał wygrać Ligi Mistrzów.

Koniec hegemonii i powrót kryzysu

Dominacja Juventusu zakończyła się w sezonie 2020-21, kiedy Inter Mediolan wygrał mistrzostwo pod wodzą Antonio Conte – po dziewięciu latach nieprzerwanej hegemonii przyszedł czas na odbudowę i nowe wyzwania. Juventus zdołał zapewnić sobie czwarte miejsce w ostatnim dniu ligi, co dało kwalifikację do Ligi Mistrzów w następnym sezonie.

Od tego czasu pozycja Juventusu w rankingu Serie A osłabła – klub zmaga się z problemami finansowymi, zmianami kadrowymi i odbudową zespołu. W sezonie 2022-23 Juventus został ukarany odjęciem 10 punktów za naruszenie przepisów finansowych, co dodatkowo skomplikowało walkę o czołowe lokaty.

Klub przechodzi obecnie przez okres transformacji – po latach dominacji przyszedł czas na przebudowę kadry, zmianę pokoleniową i dostosowanie się do nowej rzeczywistości finansowej włoskiego futbolu, choć Juventus wciąż pozostaje jednym z faworytów do tytułu każdego sezonu.

Rekordziści indywidualni w rankingach Juventusu

Rankingi indywidualne pokazują, jakie legendy przewinęły się przez Turyn. Alessandro Del Piero jest rekordzistą pod względem występów – 705 meczów, w tym 478 w Serie A, a także najlepszym strzelcem w historii klubu ze 190 golami we wszystkich rozgrywkach, wyprzedzając Giampiero Bonippertiego, który był liderem od 1961 roku z 182 trafieniami.

Gianluigi Buffon prowadzi w rankingu czystych kont z 322 w 685 meczach, przed Dino Zoffem, który zanotował 227 w 473 spotkaniach w latach 1972-1983 – Buffon ustanowił rekord Serie A nie wpuszczając gola przez 973 minuty w sezonie 2015-16, a także zdobył 10 tytułów Scudetto, więcej niż jakikolwiek inny bramkarz.

  • Alessandro Del Piero – 705 meczów, 190 goli
  • Gianluigi Buffon – 685 meczów, 322 czyste konta, 10 Scudetto
  • Giampiero Boniperti – 664 mecze, 182 gole
  • Gaetano Scirea – kluczowy obrońca lat 70. i 80.

Rekord goli w jednym sezonie Serie A należy do Felice Borela, który w sezonie 1933-34 strzelił 31 bramek w 34 meczach, choć Ferenc Hirzer ma najlepszy wynik w pojedynczym sezonie ogólnie – 35 goli w 24 występach w 1925-26.

Trofea europejskie i pozycja w rankingach międzynarodowych

Klub zdobył dwa trofea Ligi Mistrzów (w 1985 i 1996 roku), trzy trofea Pucharu UEFA, dwa Superpuchary UEFA i jeden Puchar Zdobywców Pucharów, stając się pierwszym włoskim klubem, który wygrał wszystkie główne rozgrywki UEFA.

Juventus jest jedynym klubem na świecie, który zdobył wszystkie trofea UEFA i FIFA – ta unikalna pozycja w rankingach historycznych wynika z kompletnej kolekcji trofeów międzynarodowych, którą klub zgromadził przez dziesięciolecia.

71 oficjalnych trofeów – liczba, która mówi sama za siebie i stawia Juventus w absolutnej czołówce włoskiego futbolu.

Aktualna sytuacja i perspektywy rankingowe

Ostatnie sezony pokazują, że Serie A stała się bardziej wyrównana, a pozycja Juventusu w rankingu, choć wciąż dominująca historycznie, nie jest już tak bezpieczna w kontekście bieżących rozgrywek. Napoli, Inter, Milan i Atalanta regularnie walczą o najwyższe cele, co zmusza Juventus do ciągłej rywalizacji.

Mimo obecnych trudności, Juventus pozostaje niekwestionowanym liderem w historycznym rankingu Serie A – dystans do Interu (16 tytułów różnicy) i Milanu (17 tytułów) jest na tyle duży, że pozycja klubu jako najbardziej utytułowanego we Włoszech nie jest zagrożona w najbliższych latach.

Rankingi Juventusu to historia cykli – ery dominacji przeplatają się z kryzysami, które klub zawsze zdołał przezwyciężyć. Od Il Quinquennio d’Oro lat 30., przez złotą erę Trapattona, triumfy Lippiego, aż po rekordowe dziewięć mistrzostw z rzędu – Stara Dama zawsze wracała na szczyt. Obecny kryzys to kolejne wyzwanie, ale historia pokazuje, że Juventus ma w sobie siłę do odbudowy i powrotu do walki o najwyższe cele.